Agresja u zwierząt

Agresja to wrogie zachowanie wobec innego osobnika. Niektóre zachowania agresywne uważane są za prawidłową reakcję, inne za patologiczną. Agresja zwierząt domowych rzadko jest przyczyną śmierci ofiar, stanowi jednak często powód porzucenia,, poddania eutanazji. W najlepszym przypadku opiekun szuka pomocy u behawiorysty.

Zachowania oraz emocje zwierząt kontrolowane są przez układ limbiczny mózgu. Procesy patologiczne takie jak zapalenia, nowotwory, działanie różnych toksyn, mogą mieć wpływ na jego funkcjonowanie.
U większości agresywnych zwierząt nie stwierdza się zmian ani deficytów neurologicznych, dlatego też przyczyna często pozostaje nieznana.
Na zachowanie zwierzęcia oraz to jak postrzega sytuację w danej chwili mają duży wpływ doświadczenia z przeszłości. Jeżeli zachowanie agresywne przyniosło korzyść w podobnej sytuacji w przeszłości, zwierzak również i w danej chwili może zachować się agresywnie. Duży wpływ ma też stan pobudzenia, poziom niepokoju i ogólny stan zdrowia.
Nie jest prawdą, że decydując się na posiadanie psa rasy uznawanej za agresywną jest się posiadaczem psa agresywnego. Osobniki agresywne zdarzyć się mogą w każdej rasie.
To przez odpowiedni proces wychowawczy kształtuje się zachowanie zwierzaka.

Przyczyny zachowań agresywnych:

  • czynniki genetyczne i środowiskowe: zwierzak rodzi się z instynktownym wzorem zachowań, co modyfikowane jest przez nabywanie nowych doświadczeń,
  • konflikty socjalne: psy i koty to zwierzęta stadne, a relacje pomiędzy nimi regulowane są zasadami w nim panującymi,
  • lęk: instynktowna odpowiedź w momencie zagrożenia, jednak występuje głównie wtedy gdy ucieczka nie jest możliwa,
  • podłoże hormonalne, zbyt duża ilość pewnych hormonów może prowokować u psa skłonność do walk.

Rodzaje agresji:

  • terytorialna,
  • związana z pokarmem,
  • ze strachu,
  • wynikająca z bycia drapieżnikiem,
  • idiopatyczna (spontaniczna),
  • dominacyjna,
  • zaborcza,
  • przemieszczona – występuję np. gdy chcemy uspokoić psa i odciągnąć go od innego osobnika, zdarza się że pies może wtedy ugryźć właściciela.

Postępowanie:
Podstawą jest wywiad i badanie kliniczne, w tym obserwacja min. ocena poruszania się i ogólnego wyglądu fizycznego. Należy ustalić czy zachowanie jest spowodowane chorobą mózgu czy też odpowiedzią na daną sytuację. Najczęściej jednak do zachowań agresywnych prowadzą konkretne sytuacje, które nawet mogą nie być kojarzone przez właściciela z tym problemem.
Zwierzęta cierpiące z powodu chorób lub bólu mogą mieć ograniczoną reakcję na bodźce.

W przypadku agresji u zwierzęcia :

  • należy zapewnić mu wszystkie potrzeby związane z jedzeniem, opieką itd.,
  • udać się do lekarza weterynarii w celu wykluczenia choroby,
  • zapobiegać sytuacjom powodującym zachowania agresywne,
  • dać się do behawiorysty,
  • nie ograniczać zwierzęciu towarzystwa, w tym zajęć i zabawy.